Pomarańczowe lilie

Pomarańczowe lilie

Byłem na Twoim grobie

Jak strasznie to brzmi!

To nie jest miejsce dla Ciebie

Nie pasujesz tam

Ty, radosna, pełna życia

Otoczona tym smutkiem,

żalem i starością

Szukałem Cię wszędzie

Nigdzie nie znalazłem

Mówią, że teraz tam mieszkasz

Nie tak miało być

Przecież chciałaś zamieszkać ze mną

Tak bardzo chciałaś ...

Uczę się łączyć to miejsce z Tobą

Nie mam innego

Kupiłem Ci kwiaty

Wybrałem lilie,

a może one wybrały mnie

Pomarańczowe

Mało praktyczny prezent

Jutro już ich nie będzie

Odejdą jak Ty

Zawsze byłem taki pragmatyczny

Nie miałem zaufania do gestów

Liczyły się czyny,

wymierne działania

Teraz zostały tylko gesty

I słowa

Rozmawiałem z Tobą

Milczałaś

Głos mi się łamał

Taki elokwentny zawsze

A tu bełkot

Tyle chciałbym Ci powiedzieć

Tak bardzo chciałbym znowu usłyszeć Twój głos

Pośmiać się wspólnie po raz ostatni

Czy Ty w ogóle lubisz lilie?

Dlaczego Twój grób tak głośno milczy?!